Blog

Smoelenboek

Weer eens wat anders, geniet van de mooie plaatjes en een muziekje:

Tijn vertelt: lachen!

Ok ok ok je moet een beetje je hoofd draaien maar t blijft een top filmpje. En niet op het zingen letten maar op Tijn natuurlijk!

Papa vertelt: Tijn gedoopt!

Afgelopen zaterdag is Tijn gedoopt. Samen met familie en vrienden waren we in de St. Jozef kerk in Noordwijkerhout waar in een intieme setting Tijn is gedoopt. Hij heeft zich heel goed gedragen en gaf geen kik toen er water over zijn hoofd werd gegoten, ookal werd dit door 14 mensen gedaan! Waarschijnlijk heeft babyzwemmen goed geholpen. smiley

Na afloop zijn we met zijn alleen weer naar het Wapen van Noordwijkerhout gegaan om een glaasje prosecco en een stukje taart te eten. Dankzij het super mooie weer hebben we lekker kunnen genieten van deze top dag. Bekijk hier de foto's

Verder gaat het super goed met Tijn, hij is een heel erg blije baby. Lekker aan het kirren en lachen en 5 minuten doorbrengen met Tijn maakt je hele dag een top dag!

Roderic, 11 juli 2009

Tijn vertelt: de babyborrel

Het begon allemaal al zaterdag avond, Tijn werd wakker met de woorden: 'Wèèèèèèèèèèèh Wèèèèèèèèèèèèèèh', gelukkig kennen wij als ouders natuurlijk ieder huiltje van onze kleine man dus begrepen wij: 'Gaat het al beginnen papa? Wanneer gaan we naar de babyborrel mama?'. Dus na wat moedermelk en de uitleg dat hij eerst een hele nacht mocht slapen en dat morgen de babyborrel zou zijn legde wij hem weer in zijn bed, helaas voor ons kwam Tijn die nacht om de 1,5 a 2 uur met dezelfde vraag bij ons... Serious smiley

Zondagochtend was bij ons dus een beetje brakke ochtend, maar rond een uur of elf zei Tijn terecht: 'Wèèèèèh Wèèèh Wèèèèèèèèh', waarin wij met onze supersonische mama en papa oren het volgende hoorde: 'Papa en mama, we moeten nu echt tante Monique en ome Willemjan gaan helpen'. En omdat wij goede ouders zijn deden we meteen wat onze zoon zei. Met Tijn voorop in de kinderwagen gingen wij op weg naar het wapen van noordwijkerhout, de locatie van Tijn's babyborrel. Daar aangekomen hebben we op aanwijzingen van Tijn de tafels aan de juiste kant geschoven, de slingers en ballonnen op gehangen en de beamer met foto's van Tijn op een mooie plek neergezet. Maar na een tijdje zei Tijn: 'Wèèèèèh Wèèèèèèèèèh Wèèèèèh' (we moeten ons nu snel thuis verkleden want we zien er nu niet uit.), zo gezegd zo gedaan.

Om 5 voor twee kwamen we met zijn drieen weer aan bij het wapen van Noordwijkerhout. De eerste gasten zaten er al en snel daarna druppelde iedereen binnen. Toen bijna iedereen er zo'n beetje was liet Tijn zich horen en sprak hij deze mooie woorden:

'Lieve allemaal, ik ben Tijn Peter Bos en ik heet jullie van harte welkom op de babyborrel ter ere van mijn geboorte. Allereerst wil ik alle medewerkers van het wapen bedanken voor het beschikbaar stellen van deze mooie locatie. Ik zie dat de beide opa's waar ik naar vernoemd ben, opa Martin en opa Peter er zijn wat ik natuurlijk heel erg leuk vind. Maar ook ben ik blij met de ooms en tantes die er zijn, met natuurlijk een speciale vermelding voor mijn overgroot oma Verdegaal die mij in twee weken al zo vindt gegroeid , ik hoop ook ooit 93 te worden! Verderop zie ik een aantal leden van vamos zitten, het koor uit Huizen waar papa altijd met gezongen en in het combo gespeeld heeft, wat leuk dat jullie gekomen zijn.

In de grote vriendengroep uit Noordwijkerhout en omstreken zie ik al een aantal leuke speel kamaraatjes, en aan de dikke en bijna dikke buiken te zien zijn er nog meer op komst, top! Maar ook natuurlijk uit Huizen bij de vrienden van de scouting flevo van papa zie ik al een leuk speelvriendinnetje, we moeten maar snel afspreken dus als jullie een playdate willen afspreken kunnen jullie mailen naar tijn apenstaartje rooc.nl. Wat fijn ook dat de heemskerk clan van mijn nichtje Nikki er ook is, ik heb namelijk van mama gehoord dat Nikki en ik later vast wel een ritje mee mogen in de vrachtwagen van ome Willemjan. En laat ik niet de collega's van the people's valley vergeten die naast hun aanwezigheid ook de beamer en het scherm ter beschikking hebben gesteld, hartelijk bedankt want nu kunnen jullie als ik na mijn speech een tukje ga doen toch nog van mijn mooie gezichtje genieten. Het zou mijn mama en papa erg goed uitkomen als jullie de beamer en het scherm weer mee terug kunnen nemen naar de zaak trouwens. Als laatste wil ik Gijs nog hartelijk danken voor het inslapen van mijn kamer, ik zal hem over pak en beet 18 jaar weer aan je afstaan .

Zo, geniet allemaal van de voortreffelijke hapjes en drankjes, ik ga even rusten na al deze wijze woorden en voor nu tot ziens!'

Helaas was het zo dat voor de meeste omstanders dit klonk als een krap uur babygehuil Crying smiley .... Hadden we allemaal maar het gehoor van papa en mama Wink smiley .

Gelukkig heeft Tijn nog wel wat geslapen en konden mama en papa een klein beetje socializen. Maar rond een uur of 4 zei Tijn alweer: 'Wèèwèèh Wèèèèèèèèèèèh Wèèèèèèèèh!' (mama ik heb dorst!) en gaf mama bovenaan de trap Tijn wat moedermelk. Helaas was deze timing niet heel goed van Tijn en namen de meeste mensen zwaaiend onderaan de trap afscheid van Tijn en mama, iedereen nam ook nog de speciaal voor de gelegenheid gemaakte M&M's mee met Tijn's naam erop. De laatste mensen hielpen ons nog even de lidl winkelwagen vol te laden met alle cadeaus en om even over half vijf gingen we weer huis waarts. Daar aangekomen heeft Tijn nog veel verteld aan papa en mama over wat hij allemaal heeft meegemaakt, hij heeft nog een dubbele 'latte di madri' genomen en is heerlijk gaan dromen over de mooie dag.

Hartelijk bedankt voor jullie komst en super bedankt voor alle mooie cadeaus,
Tijn, 4 maart 2009

Mama vertelt: Tijn naar de babymassage

Mede dankzij onze yoga cursus kunnen wij terugkijken op een goede bevalling. Toen onze yoga docente vertelde dat er ook babymassage (www.yogababy.nl) was, hoefde wij geen twee keer na te denken. Samen ontspannen met de kleine man is natuurlijk heerlijk, niet alleen voor jezelf, maar met name voor Tijn. Zelf ben je na een massage ook altijd heerlijk ontspannen en waarom zou dit niet kunnen als je baby bent.. Vanmorgen was het zover: de eerste les! Het was niet alleen de eerste les, maar ook de eerste keer in de maxicosi en de eerste keer in de auto voor onze Tijn.

De auto vond ie helemaal geweldig, ogen open en genieten! Hij was er zelfs helemaal stil van en dat vonden papa en mama dan weer erg prettig! Aangekomen bij de babymassage was Tijn nog zeer relaxed en at ease van het ritje, dus konden we ontspannen beginnen aan de massage... Nou ja, ontspannen Confused smiley , met 6 andere baby's, moeders en maxicosi's was het een gezellige boel. Tijn heeft al 2 vriendjes, Wessel (nu 2 maanden) en Jesse (nu 3 maanden), in zijn les waarmee hij in de buik ook yoga heeft gedaan. Het was volop genieten voor de kleine mannen. Mama's die alle aandacht hebben voor hun uk en deze heerlijk verwennen met een ontspannen massage met heerlijke olie. De Shantala babymassage is een oude Indiase massagevorm. De massagetechniek bestaat uit rustgevende ritmische bewegingen en uit oefeningen waarbij alle gewrichten worden doorbewogen. Shantala Babymassage is met name geschikt voor huilbaby's en baby's die veel last hebben van darmkrampjes, maar is natuurlijk lekker voor alle baby's.

En dan de moeders (en Roderic).. Voor ons is het natuurlijk ook een uitje, ervaringsverhalen over bevallingen, lekkende borsten, heerlijk met je kleintje bezig zijn en nog leren ook! Kortom: de anderhalf uur vloog voorbij voor je er erg in had. Gelukkig duurt de cursus 5 weken en hebben we nog 4 lessen te gaan!

Liefs
Maureen, 25 februari 2009

Mama vertelt: na de roze wolk, waar is de bijsluiter…?

In reclames, boekjes, romantische films, etc. zie je zwangere vrouwen vol liefde over hun buik strelen en volop genieten. Ze hebben energie voor tien, stralen van geluk en worden na een relatief gemakkelijke bevalling helemaal verliefd op hun baby om daarna nog lang en gelukkig te leven. Wat er ook aan de hand is, dit sprookje moet in stand gehouden worden! Een groot deel van de moeders speelt dus toneel volgens mij (en hoor ik nu ook van vriendinnen)! Babytijdschriften staan vol met hoe leuk en lief een baby is. Ze wekken de suggestie dat de zwangerschap en bevalling momenten in het leven zijn waarin je zult overlopen van geluk. TV en reclame doen ijverig mee. Stralende moeders (in ongekreukte kleding zonder spuugvlekken), lieve kinderen (die alles eten en luisteren) en vaders die gelijk aan tafel kunnen na het werk (hij krijgt geen kinderen in zijn handen geduwd terwijl mama wanhopig probeert nog iets op tafel te zetten). In films bevalt men binnen enkele minuten (natuurlijk dat is tijdgebrek maar toch...) ziet de moeder er na de geboorte net zo fit uit als ik na een week slapen, en is men ervan overtuigd dat er echt niets mooiers bestaat dan een kind krijgen. In de praktijk werkt het iets anders. Newsflash: de roze wolk bestaat niet en daar kan je maar beter zo snel mogelijk vanaf stappen, want vroeg of laat donder je er toch vanaf!

Na de eerste week zijn er ook momenten zijn die eigenlijk helemaal niet zo leuk en gemakkelijk zijn. We krijgen weinig slaap en je gaat jezelf door allerlei zaken onzeker voelen. Soms hebben we het gevoel dat we de hele dag bezig zijn en lijkt het meer op overleven dan op genieten. Maar ja, zoiets zeggen we niet hardop, want we willen niet klagen. We hebben tenslotte een gezonde baby en dat is toch het mooiste wat er is? Maar als Tijn een huilbui heeft en we de hele checklist hebben doorlopen (vieze luier, voeding, aandacht, liefde, knuffels..) en hij blijft huilen, is het best zwaar. Vaak hebben wij de afgelopen week gedacht ‘zo stond het toch niet in dat babytijdschrift….?”

Het was de eerste echte vuurdoop waar we samen doorheen moesten en tot zover vind ik ons meer dan geslaagd. Tijn heeft vannacht voor het eerst in zijn eigen kamer en in zijn eigen bedje geslapen. Hierdoor hebben wij zelf ook geslapen, zelfs een rit van 5 uur, geweldig! Als je dan ’s ochtends om half 6 na 5 uur slaap, de kleine man aan de borst legt, ben je trots, heel trots! Soms lijkt je ‘oude leven’ een ver verleden, maar het blijft het toch meer dan waard als de kleine man je vastpakt, heerlijk met je ligt te knuffelen en dan een grote glimlach op zijn gezicht tovert. Op zulke momenten krijg je zo’n golf van liefde over je heen, die alles honderd keer goedmaakt, toch weer die clichés….

Dit kwam ik nog tegen op het internet, even om alle moeders een hart onder de riem te steken! Het zorgde bij mij in ieder geval voor een hele grote glimlach op mijn gezicht en het besef dat het bij ons allemaal best meevalt!

Wist je dat:

Het niet voor elke vrouw leuk is om zwanger te zijn. Sommigen zijn echt blij dat het over is!
Lang niet elke moeder blij is als je aan haar dikke buik voelt! BLIJF VAN ME AF!
Veel vrouwen pijnbestrijding willen bij hun bevalling maar zichzelf dan een watje vinden?
Je geen slechte moeder bent als je geen borstvoeding wilt geven. Ieder vrouw mag zelf kiezen. Kies voor datgene waar jij je fijn bij voelt.
Het normaal is dat je rustig aan doet als je net bent bevallen of borstvoeding geeft. Het daarentegen niet normaal is dat je doorrent en net doet alsof je supervrouw bent (die bestaat trouwens niet)
Sommigen echt een gevoel van spijt hebben! Denken: 'waar ben ik aan begonnen!'
Het gevoel soms nog dieper gaat en ze denkt:' Ik wil dit niet! ik wil mijn oude leven terug!'
Je na een bevalling niet gelijk weer fit bent zoals in de film. Je loopt waarschijnlijk krom van de hechtingen, zit op een zwembandje en voelt je alsof je door 7 vrachtauto's bent overreden.
Je buik er na de bevalling uitziet én aanvoelt alsof er nog 3 kinderen in zitten?
De kraamtijd niet altijd een grote roze wolk is, ook niet als je geen depressie hebt. Soms wil je jezelf onder het dekbed verstoppen en huil je de hele dag.
Het normaal is dat je schrikt van de verantwoordelijkheid. Zo'n kindje is volledig van jou afhankelijk. Logisch dat je dan soms rare dingen denkt. Het enige levende wezen waar je ooit verantwoordelijk voor was, is waarschijnlijk een cavia geweest die gelukkig ging piepen als je hem 5 dagen geen eten gaf.
Een baby niet altijd leuk is. Soms heb je gewoon zin om eens lekker een boek te lezen, en heb je geen zin om weer een fles of de borst te geven. Geen enkele baan is altijd leuk, ook het moederschap niet.
Het heel normaal is dat je na een aantal weken met een huilend kind te hebben doorgebracht, je er geen lief babietje er meer in kan zien, maar een klein monstertje.
Het niet gek is dat je om acht uur in de avond naar bed wilt.
Eenmaal in bed, je absoluut geen behoefte hebt aan sex. libido? wat is dat?

Groet,
Maureen, 14 februari 2009

Mama vertelt: 4 generaties Verdegaal!

Ik heb nog één oma, de moeder van mijn vader. Mijn oma is 93 en gelukkig nog in redelijk goede gezondheid. Ze heeft zelf 10 kinderen op de wereld gezet, die hebben weer tig kleinkinderen opgeleverd en die kleinkinderen hebben alweer achterkleinkinderen gemaakt. Tijn is voor oma het negende achterkleinkind (ongeveer Confused smiley ), dus die moest natuurlijk bekeken worden. Omdat oma sinds een jaar of 2 niet meer mag autorijden (en da's maar goed ook) kwam ze samen met mijn vader op kraamvisite.

Trots als een pauw op de nieuwe aanwinst in de familie, kon oma de ogen niet van Tijn afhouden. Als ik voor iemand respect heb, heb ik het voor oma. Die is gewoon 10 keer zwanger geweest, heeft 10 bevallingen meegemaakt, 10 keer borstvoeding gegeven en zorgde tussendoor nog even voor een gezin en hield een bloembollenbedrijf draaiende. Oma is wel wat gewend zou je denken. Ik moest ook echt heel erg hard lachen om de reactie na het zien van onze kleine man: je krijgt het niet voor niets hè.... Nee, inderdaad, je krijgt het niet voor niets, en nogmaals respect voor u! Ik kan (en wil) het me niet voorstellen hoe het is om 10 kinderen op de wereld te moeten zetten en er dan op je 93ste nog zo bij te zitten: chapeau!

Liefs,
Maureen, 13 februari 2009

Tijn vertelt:

Groet,
Tijn, 10 februari 2009

Papa vertelt: Hello world!

Vandaag was het dan zover, Tijn zei hallo tegen de grote boze buitenwereld. Maar voor het zover was moest papa nog wel even uitvogelen hoe de kinderwagen nou helemaal in elkaar moest. Gelukkig is jouw vader niet voor 1 gat te vangen en stond binnen no time de kinderwagen klaar voor gebruik.

Nu Tijn nog winterklaar maken, kleertjes aan, jas aan (met dank aan onze collega’s van the valley) en sjaal om. Daarna kennis maken met de bolide, ff tegen de bandjes schoppen en hup lekker liggen. Nog wel wat onwennig hoor, maar zodra we aan de wandel gingen kwam er een grote rust over Tijn heen.

Met grote ogen keek hij om zich heen, waar gaan we nou naar toe? De voordeur door, de lift in en naar buiten, allemaal heel interessant volgens Tijn. Maar tien stappen buiten de deur gingen de oogjes dicht en was hij knock out. Het zal wel door het heerlijke zachte hobbelen van de straat komen, maar het rondje rond de witte kerk kon hem gestolen worden en hij sliep prinsheerlijk de hele wandeling door.

Papa en mama zijn blij dat ze nu weten dat ze je gerust mee naar buiten kunnen nemen en zullen je de komende dagen lekker mee uit wandelen nemen!

Groet,
Roderic, 6 februari 2009

Mama vertelt: Onze kraamverzorgster vertrekt..

Tja, hoe moet ik beginnen, over kraamverzorging zijn er natuurlijk ontelbaar verschillende ervaringsverhalen. Van hele lieve dames met veel geduld voor de moeder en baby tot heksen die op hun bezem arriveren en je elke ochtend om 08.00 uur je bed uit drillen om zo in een door hen opgelegd stramien te passen. We waren dus heel erg benieuwd welke 'bezem' acht dagen lang bij ons naast de voordeur zou parkeren.... Het werd Liesbeth, ze was ook aanwezig bij de bevalling samen met een andere collega, maar dan heb je natuurlijk veel te veel aan je hoofd om even lekker kennis te maken, dus vrijdagochtend om 09.00 uur was even spannend!

Roderic en ik houden beide van lekker ontspannen opstaan 's ochtends, dus begonnen we natuurlijk eerst met thee op bed. Na de eerste nacht te hebben besproken (je moet als newborn ouders eerst altijd je verhaal kwijt) gingen we eens rustig nadenken over de planning van de dag. In de tijd dat wij aan het douchen en ontbijten waren, had zij alweer de bedden verschoond, de was gedaan, schoongemaakt, etc. En dit allemaal in volle rust, je hebt het nog niet eens door! Thumbs up

De eerste dagen was ik als moeder erg onzeker over de borstvoeding, zeker als Tijn last had van krampjes 's nachts. Vragen als: heb ik wel genoeg, drinkt hij wel goed, wat krijgt ie binnen, spelen continu door je hoofd. Omdat Tijn redelijk aan de zware kant was en ik een verstoorde bloedsuiker had tijdens mijn zwangerschap, moest hij de eerste dagen bijgevoed worden met 'kunstvoeding'. En omdat hij natuurlijk de tepel niet mag verwarren met een speen, zijn flessen uit de boze. Voeden via een injectienaald langs je vinger is dan de enige oplossing, een heel gedoe, maar Liesbeth heeft ons er geweldig doorheen gesleept!

Maar dan de borstvoeding zelf: na 2 dagen was ik zo onzeker dat Liesbeth voorstelde te gaan kolven om te zien wat er nou eigenlijk uit zo'n borst komt. Na dit een dag gedaan te hebben, dronk Tijn zo goed uit de borst dat we mochten stoppen met bijvoeden en kwam hij zienderogen aan! Nu, 7 dagen later, ben ik een op en top functionerende melkfabriek en zit ik er zelfs aan te denken om een handeltje op te starten aangezien mijn eigen kind de voeding niet opkan, haha! Wink smiley Missie geslaagd dus! De rest van de week hebben we eigenlijk veel gepraat, gelachen, ervaringen gedeeld, nog meer gelachen en ontwikkel je echt een band met elkaar. Naast de ouders is zij toch degene die het dichts bij je kind staat.

8 dagen lang hebben wij mogen leren van Liesbeth. Ze heeft ons van onervaren en onzekere ouders omgetoverd tot een temperaturend, luierverschonend, borstvoedingsteam wat met heel veel liefde en zelfvertrouwen de toekomst tegemoet gaat. Mede dankzij haar kennis en kunde zijn wij er helemaal klaar voor om Tijn de verzorging te geven die hij nodig heeft om van de geweldige baby die hij is een geweldige grote kerel te maken.

Deze lieve dame bleek geen heks te zijn, maar is alles behalve dat, ze past eigenlijk perfect thuis in de categorie toverfee, ook al kreeg ze wel een bon op haar bezem Tounge smiley !

Zij kwam, zag & overwon! Voor ons de beste en liefste kraamzorgster die er bestaat. Heel veel succes met je nieuwe huisje, Tijn en ik komen snel kijken. Liesbeth: we gaan je missen!

Maureen, 5 februari 2009

Papa vertelt: Beter dan TV!

Kom je na een dag hard werken thuis dan is het natuurlijk heerlijk om Maureen en Tijn weer te zien. En als Tijn dan een beetje jengelt neem ik hem natuurlijk graag in mijn armen. En op zo’n moment merk je dat het heerlijk is om naar dat ventje te kijken. Het is eigenlijk zoiets als in het kampvuur staren, het blijft boeiend. Er gebeurt altijd wel iets, als hij lekker aan het drinken is bij mama, of bijvoorbeeld heel subtiel als hij slaapt: een lachje op zijn mond, die rustige ademhaling, een korte schrik reactie, maar soms ook heel veel als hij huilt of lekker aan het trappelen is, super om naar te kijken!

Dus ik laat alle favoriete tv-programma’s maar voor wat ze zijn en kijk lekker naar mijn kind! Zelfs als het anderhalf uur duurt voor hij echt in slaap valt in zijn eigen bedje, blijf ik geboeid kijken en genieten van mijn mooie mannetje.

Groetjes,
Roderic, 4 februari 2009

Mama vertelt: sproeipoep

Vandaag was het de eerste dag dat Roderic weer aan het werk moest (geen medelijden hoor, hij heeft straks een maand vrij..) en ik dus een dagje alleen met Tijn was. Natuurlijk was onze kraamzorg er wel en da's maar goed ook. Ik geef borstvoeding en een van de kenmerken van borstvoeding is dat je baby hier heel snel goede ontlasting van krijgt, nou goed was ie zeker vandaag... Om 10 uur vanmorgen was het weer tijd om de melkfabriek te laten werken en ging ik vol enthousiasme aan de gang. Al heel snel merkte ik dat Tijn last had van gasvorming, maar da's gezond en een teken dat de boel goed op gang aan het komen is. Bij het verschonen van de luier bleek hoe goed, overal mooie lichtbruin/gele sproeipoep, van zijn romper tot aan zijn pakje. En wat doet ie op het moment dat ik de luier opendoe: natuurlijk, LACHEN! Haha, wat een lol, nou daar dacht mama wel wat anders over. Gelukkig is het zo weer opgeruimd en lag Tijn na 10 minuten poetsen weer tevreden in zijn bedje. Ben na vandaag wel een illusie armer: ook de poep van je eigen kind stinkt!

Liefs
Maureen, 3 februari 2009

Mama vertelt: Tijn in bad, papa rules!

Als mama heb ik de eer gekregen om 2 dagen na de geboorte Tijn in bad te mogen doen, vandaag was het de beurt aan Roderic. Als volleert papa weet hij na 4 dagen al precies hoe hij zijn zoon moet aan- en uitkleden, dus het bad was weer extra spannend. Natuurlijk hebben wij een kraamverzorgster die ons heel goed helpt, Liesbeth is in deze dagen echt een grote steun voor ons geweest. Ook vandaag stond zij bij de kersverse papa om hem te helpen dit badritueel uit te voeren, want je moet op zoveel dingen letten. Na een zorgvuldig gekozen grip, kon Tijn het bad in. En hij genoot van het water en alle aandacht natuurlijk.

Omdat babyhuidjes nog zo kwetsbaar zijn, duren de badjes natuurlijk maar een paar minuutjes en dan begint het grote 'babypesten'.. want het kind moet natuurlijk ook uit bad en dat betekent schikken, kou, huilen en afdrogen natuurlijk. Zoals je op de foto kan zien heeft Roderic zich er goed doorheen geslagen en lag de kleine man nog geen 5 minuten later heerlijk bij zijn moeder schoon aan de borst te drinken. Als je als mama jouw 2 mannen zo samen ziet, kan je alleen maar nog verliefder worden op allebei!

Liefs,
Maureen, 2 februari 2009

Mama vertelt: de bevalling....

Tijn is donderdag 29 januari geboren, hij woog 4140 gram, een flinke dus! Hier mijn verhaal over de hoe ik de bevalling heb ervaren.

Mag ik beginnen om te zeggen dat de bevalling erg is meegevallen. Ik had woensdagnacht al last van mijn buik, maar geen idee wat het was. Ik dacht dat het mijn darmen waren of zo. Donderdag ben ik gaan lunchen bij mijn zus en vertelde haar dat ik zo'n last had van darmkrampen om de zoveel minuten, na een hard gelach van haar kant (is al moeder van een prachtige dochter) kwam ik tot de conclusie dat de weeën waren begonnen. Om 14.30 uur ben ik bij haar thuis weggegaan en begonnen met het noteren van de weeën. Deze kwamen eigenlijk toen al om de 5 minuten. Dan toch maar even Roderic bellen op zijn werk om te vragen of hij naar huis komt, quote: 'schat, doe maar rustig aan, het kan nog wel 24 uur duren Confused smiley '.

Om 17.00 uur kwam de verloskundige en toen had ik al 5 centimeter ontsluiting. Zij ging nog even naar de praktijk om spullen te halen en was om half 7 terug, precies op tijd want toen begonnen de persweeën. Om 18.45 mocht ik beginnen met persen en om 19.45 lag Tijn op mijn buik! De begeleiding was helemaal top, mijn verloskundige had ook een les bij mijn yogalerares Esti (www.yogababy.nl) gehad en ze liet ons eigenlijk gewoon 'ons ding' doen... In de praktijk betekende dit dat ik eigenlijk alleen aangaf wanneer er een perswee kwam en Roderic deed het begeleiden (uitademen, inademen, tellen, etc.). We waren dankzij onze yogalessen een echt team! Mijn zus maakte het team compleet en zorgde voor de onmisbare vrouwenbegeleiding en heeft er flink wat spierpijn van overgehouden.. Omdat Tijn het zo goed bleef doen tijdens de bevalling mocht ik zelf het tempo bepalen en dit was voor mij precies goed! Geen scheuren of knip nodig gehad (dat was mijn grote angst), alleen 2 kleine hechtingen. En dan een baby op je blote buik en dan genieten, genieten en nog eens genieten, wat een heerlijk gevoel! Nu, na 3 dagen, is de borstvoeding goed op gang, is Tijn alweer flink aan het aankomen en zijn wij hele trotse ouders.

Als ik nu terugkijk op de bevalling is het eigenlijk heel onwerkelijk snel gegaan. Natuurlijk doet het pijn (VEEL PIJN), maar als je ervoor kiest om de pijn te accepteren, gewoon 'gas' te geven en bij jezelf te blijven, valt het echt allemaal reuze mee. En wat ze altijd zeggen 'als je eigen kindje geboren is en bij je neergelegd wordt, ben je alle pijn vergeten', lijkt een steeds grotere waarheid te worden.

Liefs,
Maureen, 1 februari 2009

Daar was hij dan!

Eindelijk na al die maanden wachten kwam hij dan toch op de door ons zelf uitgerekende datum, 29 januari om kwart voor acht 's avonds. Mama heeft het heel goed gedaan en Tijn en ik zijn erg trots op haar. Na het lange wachten begint dan nu de onzekere periode van 'wat bedoelt hij met dat huilen?' en 'drinkt hij wel genoeg?', nou we zullen het zien en hebben er alletwee erg veel zin in!

Welkom in ons leven Tijn!

Roderic, 30 januari 2009