Mama vertelt: Gelanceerd!
Cas is gelanceerd, zo is het omschreven in het verslag van de verloskundige. Gelanceerd zie ik je al denken? Dat gebeurt toch alleen met raketten? Nou, het is wel een beetje de manier waarop de kleine man het eerste levenslicht heeft gezien. Het ging ongeveer zo.. Maandagochtend om half 7 is de normale spitstijd in huize Bos/Verdegaal. Allemaal douchen, tandenpoetsen, aankleden en ontbijten om Tijn omstreeks 7 uur naar het kinderdagverblijf te brengen, Roderic naar zijn werk waarna mama tijdens haar verlof nog heerlijk een uurtje terug kan in bed.
Deze maandagochtend ging eigenlijk hetzelfde. Roderic en Tijn de deur uit en ik nog even een slaapje doen. Echter na 5 minuten in mijn bed gelegen te hebben, bedacht ik me ineens dat mijn krampjes (oorzaak: chili op zondag dacht ik :S) wel regelmatig terugkwamen. Eerst maar even douchen en dan zullen we zien. Onder de douche kwamen de ‘krampjes’ om de 5 minuten en toen ging er nog maar 1 ding door mijn gedachten: ‘face the facts Verdegaal: dit zijn weeën’. Oké, eerst maar ff mijn zusje gebeld, huis opgeruimd en natuurlijk zijn eerste pakje uitgezocht en klaar gelegd. Mijn zusje arriveerde rond de klok van 9 en na veel aandringen van haar kant, heb ik toen de verloskundige maar gebeld. Om half 10 ook maar Roderic gebeld met de mededeling dat het misschien wel ging gebeuren deze mooie maandag!
Rond 10 uur kwam de verloskundige en na een onderzoekje zat ik op 2 cm ontsluiting, aangezien je er 10 nodig hebt, hadden we nog wel ff te gaan zou je denken. Ze ging nog even een kraamvisite doen en zou dan terugkomen. Ondertussen was Roderic ook thuis en begonnen die krengen van weeën wel een beetje pijn te doen en ben ik op mijn bed gaan liggen. Onderzoek 11 uur: 4 centimeter, dat schoot dus op papier wel op, 2 centimeter per uur, maar ik werd er niet echt blij van. Maar ja, gewoon rustig blijven ademen en het komt vast goed bedacht ik me. Cas was nog niet ingedaald en dat was een risico. Dit betekende dat de verloskundige mijn vliezen niet kon/mocht breken en ik dus rustig moest afwachten op het natuurlijke proces.
Het uur van 11 tot 12 kan ik me niet heel goed meer herinneren (en dat wil ik ook niet) maar om 12 uur was het moment aangebroken dat ik zei: ‘nu vind ik het niet leuk meer’. Dat betekent ongeveer in mijn taal dat ik volledige ontsluiting heb en wil gaan persen. Roderic en Monique in de startblokken Precies om 12 uur braken mijn vliezen en om 12.04 is Cas na 1,5 perswee geboren, nou ja: gelanceerd dus! Het ging allemaal zo snel, ik had ineens een heerlijk mooi mannetje op mijn buik. De kraamzorg was nog niet gebeld en is mijn zusje na de vorige bevalling al redelijk ervaringsdeskundige, dus die kon mooi assisteren.
We waren eigenlijk allemaal een beetje flabbergasted van de snelheid waarop Cas besloot zijn intreding op deze wereld te doen. Maar de verbazing maakte snel plaats voor het genieten en dat zijn we vanaf dat moment gaan doen en dat doen we eigenlijk nog!
Reacties